Čak se i tu pjesnički usuđujem izraziti da bi pravom misliocu radi ruha krijumčarenja iz neobičnijeg mraka kao SF-a rečenice zavoljele još veći broj predaleko oformljenih te zamreženih riječi. Uglavnom, i tu se radi o drukčijim svjetovima od onih paprom - očekivanih.

Heh, a tu pomislih na Veneciju, jednostavnu trgovinsku razmjenu koja je omogućila razvoj gradova. Bacite zato i Vi svoju paukovu mrežu misli, prvo na simbolično pjenaste uljeze kroz ovaj roman, bučite, galamite na orkanske vjetrove duha, iskoprcajte bit te složite limunsku ariju oko zakukuljenih besmrtnosti...

Nemojte ostati osamljeno tihi rakovi bez duhovnih kućica... (jer tu sam zaista pomislio na brze svemirske postaje uz sprječavanje starenja) Zašto? Minerale, aminokiseline, i enzime teško je uzgojiti a kamoli teraformirati igdje...

Naučite i to na s uništenog truda kao oximoronskog načina kroz ovaj 'nenaduti' roman a radi opcija sigurnosti... Pa ipak, ono što se provlači kao bosiljak (koji nas štiti od graha i 'napuhanosti') kroz cijeli roman pa kao koautor bića iz snova smatram važnijim (jer biće je prvo ušlo u moje snove) je i to da po tlačnim oceanskim dubinama svemira ne krstari SF bijeg od naših zemaljskih stanja...